peja1

All-llahu i Madhëruar na urdhëron që ta njohim fenë tonë dhe të kemi njohuri për disa parime esenciale të besimit, e të mos mashtrohemi e të mbesim në injorancen, që na dërgon në devijim e pastaj të mos kemi arsy në Ditën e Gjykimit para Tij.

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

"Dije pra, se La ilahe il-lallah (Nuk ka të adhuruar tjetër të merituar pos Allahut)!" [Muhamed, 19]

Ka thënë dijetari i mirënjohur Muhamed bin Abdul Vehabi duke e njohur Islamin: "Islam është t'i dorrëzohesh All-llahut duke e njësuar vetëm Atë, t'i nënshtrohesh vetëm Atij me adhurim dhe duke u larguar nga shirku dhe pjestarët e tij." 1

Gjithashtu thotë:

"Esenca e Islamit është adhurimi që i kushtohet vetëm All-llahut duke mos i shoqëruar atij në adhurim asgjë, duke shprehur dashuri për pjestarët e Islamit dhe duke i konsideruar pabesimtarë ata që tërhiqën nga ai, duke tërhequr vërejtjen rrept që mos t'i bëhët atij shirk në ibadet dhe duke shprehur armiqësi dhe urrejtje për ata që i bëjnë atij shirk dhe duke i konsideruar pabesimtarë ata që e bëjnë këtë." 2

Ka thënë dijetari Abdurrahman bin Hasen [Allahu e mëshiroftë]:

"Askuj nuk i vlen Islami derisa mos ta njohin dhe ta dijnë se çdo të thotë kjo fjalë (fjala e Tevhidit-njejshmërisë së All-llahut). Fjala e Tevhidit është ta mohosh çdo shirk në Ibadet dhe të distancohesh nga ai shirk dhe nga ata që e bëjnë dhe t'i urresh ata, dhe t'ia drejtosh vetëm All-llahut ibadetin me sinqeritet duke mos i bërë Atij shirk dhe duke shprehur dashuri për pjestarët e Islamit." 3

Abdullah ibën Abdul-latif dhe Ibrahim ibën Abdul-latif (dy djemt e Abdul-latifit) dhe Sulejman bin Semhan [Allahu i mëshiroftë të gjithë] kanë thënë:

"E vërteta e Islamit, me të cilën All-llahu i dërgoi të Dërguarit e Tij të ndershëm dhe që thirrën në të, është: Domosdoshmeria e të nënshtruarit vetëm All-llahut me Ibadet sinqerisht dhe duke mos i shoqëruar atij rival në hakun e Tij. Të cilësohet dhe emrohet me atribute dhe emra të mirë, që Ai Vet e ka cilësuar dhe emëruar Vetën e Tij, me emrat dhe atributet më të larta dhe të plota, ashtu siç i takon.

E kush e kundërshton mesazhin e tyre (të Dërguarve) dhe e mohon atë dhe e ç'vlerëson ai është pabesimtar, i humbur, edhe nëse thotë LA ILAHE IL-LALLAH dhe pretëndon se është musliman. Sepse ai më këtë vepër të shirkut e ka ç'vlerësuar fjalën LA ILAHE IL-LALLAH. Andaj, nuk i bën dobi kjo fjalë, sepse ai nuk veproi sipas parimit të kësaj fjale dhe nuk iu bind domëthënies së saj." 4

Is-hak bin Abdurrahman bin Hasen [Allahu e mëshiroftë], thotë:

"Ka thënë Muhamed bin Abdul Vehabi [Allahu e mëshiroftë] se vetëm të shqiptuarit e shahadetit (fjalës LA ILAHE IL-LALLAH MUHAMEDUN RESULULLAH) duke mos ia ditur kuptimin e kësaj fjale e as duke mos vepruar me parimet e saja nuk mund të jetë një përson musliman. Madje ky shqiptim do të jetë argument kundër tij. Islami nuk është vetëm shqiptim siç pretëndojnë disa." 5

Dijetari dhe Muftia i Nexhdit në kohën e vet, Muhamed bin Ibrahim bin Abdul-Latif [Allahu e mëshiroftë] thotë:

"Shumica e njerëzve pretëndojnë se i përkasin Islamit dhe shqiptojnë shahadetin dhe i praktikojnë shtyllat e dukshme të Islamit. Mirëpo, kjo nuk mjafton që ai të konsiderohet musliman dhe nuk është e lejuar të hahet therja e tyre, ngase ata i bëjnë rival-shok Allahut në ibadet. Ata kërkojnë dhe ua drejtojnë duan Pejgamberëve dhe njerëzve të mirë dhe kërkojnë ndihmë dhe shpëtim nga ata dhe bëjnë vepra të tjera që i qet ata nga Islami. Kjo ndarje mes pjestarëve të Islamit është çështje e ditur me argumente Kur'anore, sunnete të Pejgamberit [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] dhe ixhma (pajtim i njëzëshëm) i dijetarëve të gjënëratave të para." 6

Kushtet që Islamin e bëjnë të vlefshëm tek një musliman

Dijetari Muhamed bin Abdul Vehab [Allahu e mëshiroftë] thotë:

"Dije, Allahu të mëshiroftë, se feja e All-llahut është në zemër duke pas besim; duke dashur për hir të All-llahut dhe duke urrejtur për hir të All-llahut, është me gjuhë; duke shqiptuar besimin dhe duke iu shmangur shprehjeve të kufrit, dhe është me vepra trupore; duke i praktikuar shtyllat e Islamit dhe duke iu shmangur veprave te kufrit. E nëse njëra nga këto të trija që i cekëm mungon, përsoni del nga Islami dhe konsiderohet pabesimtar." 7

Abdullah bin Abdurrahman Ebu Batin [Allahu e mëshiroftë] thotë:

"Të dëshmuarit e Tevhidit Rrububijeh është të keshë bindjen dhe besimin se All-llahu [subhanehu ve teala] është Krijues i çdo sendi, Zotërues i çdo sendi dhe Rregullues e Drejtues i çdo gjëjë. Këtë patjetër e dëshmon muslimani dhe qafiri. Mirëpo, më këtë besim dhe bindje nuk bëhët njeriu musliman deri sa ta plotësojë besimin e tij me Tevhidin Uluhijeh (të drejtuarit e çdo ibadetit vetëm All-llahut), tek i cili kanë thirrur të gjithë Pejgamberët, e këtë nuk e praktikuan e as e besuan mushrikët. Me këtë dallohet muslimani nga mushriku dhe banorët e xhennetit nga banorët e zjarrit." 8

Sulejman bin Abdullah [Allahu e mëshiroftë] thotë:

"Dije se të gjithë dijetarët islam janë të pajtimit se kush ia kushton dikujt tjetër pos All-llahut ndonjë dua apo kërkesë ai është mushrik, edhe nëse thotë LA ILAHE IL-LALLAH, MUHAMEDUN RESULULLAH, edhe nëse agjëron. Sepse Islami e ka kushtëzuar përmes fjalës LA ILAHE IL-LALLAH, MUHAMEDUN RESULULLAH që mos të adhurohet askush tjetër pos All-llahut. E kush e shqipton shehadetin dhe ia drejton ibadetin dikujt tjetër pos All-llahut ai nuk e ka realizuar këtë shehadet. Kështu është shembulli i Jehudëve, të cilët thojnë se nuk ka zot tjetër, mirëpo ata i bëjn rival All-llahut të Madhëruar. Andaj, vetëm të shqiptohet kjo fjalë me gjuhë, pa vepruar parimet e kësaj fjale e as besuar në bazat e saja, nuk mjafton për të qenë një përson pjestar i Islamit. Ky është mendimi i të gjithë dijetarëve." 9

Dijetari Abdurrahman bin Hasen [Allahu e mëshiroftë] thotë:

"LA ILAHE IL-LALLAH, MUHAMEDUN RESULULLAH, është çelësi i Islamit. Nuk i ka vlerë askujt Islami nëse nuk ka dituri për domëthënien e kësaj fjale dhe nëse nuk punon sipas udhëzimëve të saja. Ajo është që buron me sinqeritet ndaj All-llahut dhe duke mohuar çdo shirk. Ajo është fjalë e takvallekut – devotshmerisë." 10

Një fetva nga Komisioni i Përhershëm për Studime Islame dhe Fetva

Pyetja nr: 10684:

Cili është kufiri ndarës mes mosbesimit dhe Islamit? Dhe A konsiderohet në rradhët e muslimanëve çdokush që e shqipton shehadetin dhe falët pastaj bën vepra që e kundërshtojnë këtë fjalë (shehadetin)?

Përgjigja:

Elhamdulilah, falënderimet qofshin vetëm për All-llahun. Ndërsa salavat dhe selam mbi Pejgamberin [sal-lallahu alejhi ve sel-lem], mbi familjën e tij dhe mbi shokët e tij.

Kufiri që e ndan Islamin nga mosbesimi është shqiptimi i shehadetit me dëlirësi dhe sinqeritet dhe të punuarit me këtë fjalë. E kush i realizon parimet e kësaj fjalë ai është musliman, besimtar. Ndërsa kush bën hipokrizi dhe nuk ka sinqeritet ndaj kësaj fjale nuk është musliman. Gjithashtu, edhe ai i cili e shqipton këtë fjalë pastaj bën vepra të shirkut, që janë në kundërshtim me këtë fjalë, p.sh.: Ai i cili kërkon ndihmë nga të vdekurit kur është në telashe apo kur është në rehati, ai i cili u jep përparësi ligjëve të vënë nga njerëzit para Ligjëve të All-llahut të Lartë, të cilat i ka zbritur, apo ai i cili tallët me Kur'anin apo diçka nga sunneti i Pejgamberit [sal-lallahu alejhi ve sel-lem], këta të gjithë janë qafira-pabesimtarë, edhe nëse e shqiptojnë shehadetin, apo falin namaz e agjërojnë.

Kaq, nga All-llahu është suksesi. E lusim All-llahun që të dërgojë salavate dhe selame mbi Pejgamberin [sal-lallahu alejhi ve sel-lem], mbi familjën e tij dhe mbi shokët e tij."

Komisioni i Përhershëm
për Studime Islame dhe Fetva
Kryetar: Abdul Aziz bin Abdullah bin Baz
Zëvëndeskryetar: Abdurrezak Afifi
Anëtar: Abdullah bin Gadjan 11

Përktheu:
Ankebut.com
10 Prill 2007

Imani shtohet dhe pakësohet. Shtohet me nënshtrim ndaj All-llahut dhe vepra të mira, dhe pakësohet e dobësohet me vepra të liga. Këtë e argumentojnë shumë ajete dhe hadithe.

All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: "E besimtarë të vërtetë janë vetëm ata, të të cilëve kur permendet All-llahu u rrenqethen zemrat e tyre, të cilëve kur u lexohen ajetet e Tij u shtohet Imani (besimi) dhe që janë të mbeshtetur vetëm të Zoti i tyre." [Enfal, 2]
Si dhe ajeti: "E All-llahu ua shton besimin atyre qe u udhëzuan, e veprat e tyre të perjetëshme janë shpërblimi më i dobishëm të Zoti yt dhe përfundim më i mirë." [Merjem, 76]
Në ajetin tjetër All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: "Ai është që në zemrat e besimtarëve dhuroi qetësinë për ta shtuar bindjen në besimin e vet qe kishin. Ushtritë e qiejve dhe të tokës janë vetëm të All-llahut, e All-llahu është shumë i Dijshëm dhe shumë Preciz." [Fet'h, 4]
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: "Kurse ata që gjetën rrugën e drejtë, Ai atyre u shton edhe më udhëzimin në rrugën e drejtë, dhe u ofron mundësi të jenë edhe më të matur." [Muhammed, 17]
Dhe nga Ebu Seid El-Hudrij [radijallahu anhu] transmetohet se ka thënë: “E kam dëgjuar të Dërguarin e All-llahut [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] duke thënë: “Kush nga ju sheh një të keqe le ta ndryshojë me dorën e tij, e nëse nuk mundet ta bëjë, atëherë me gjuhën e tij, e nëse nuk mundet ta bëjë këtë, atëherë me zemrën e tij, porse ky është imani më i dobët”. [Muslimi]
Si dhe në hadithin tjetër ku thotë: "Prej besimtarëve me iman më të plotë janë ata që kanë moral më të lartë." [Muttefekun alejhi]

Fjalet e dijetareve te Ehli Sunnetit se imani shtohet dhe pakesohet
Nga Ebu Derda [radijallahu anhu] transmetohet se ka thënë: "Imani shtohet dhe pakësohet." [Sunen ibn Maxheh]
Dhe nga Ebu Hurejrah [radijallahu anhu] transmetohet se ka thënë: "Imani shtohet dhe pakësohet." [Essunneh li Abdil-lah]
Si dhe nga ibën Abbasi [radijallahu anhu] se ka thënë: "Imani shtohet dhe pakësohet." [Sunen ibn Maxheh]
Dhe prej Tabi'ineve transmetohet nga Muxhahidi se ka thënë: "Imani shtohet dhe pakësohet."
Shejhul-islam ibën Tejmijjeh [Allahu e mëshiroftë] thotë: "Janë pajtuar selefet se Imani është fjalë dhe vepër, shtohet dhe pakësohet."
Dhe Ahmed ibën Hambeli [Allahu e mëshiroftë] ka thënë: "Imani është fjalë dhe vepër, shtohet dhe pakësohet, sikur ka ardhur na hadithin:" Prej besimtareve me iman me të plotë janë ata që kanë moral më të lartë.” [Muttefekun alejhi]
Ka thene Imam Euza'ij [Allahu e mëshiroftë]: "Imani është fjalë dhe vepër, shtohet dhe pakësohet. E kush thotë se imani shtohet e nuk pakësohet, ruanu prej tij se ai është bidatçi."
Dhe Sufjani [Allahu e mëshiroftë] ka thënë: "Imani është fjalë, vepër dhe qellim, shtohet dhe pakësohet. Shtohet me nenshtrim ndaj All-llahut dhe pakësohet me mëkate."
Ka thënë Ebu Zur'ah dhe Ebu Hatim Er-Razij [Allahu i mëshiroftë]: "I kemi arritë dijetarët e të gjitha vendeve; të hixhazit, irakut, shamit, jemenit dhe medh-hebi i tyre ishte se imani është: fjalë dhe veper, shtohet dhe pakësohet."
Dhe për fund arrijmë që të konkludojmë dhe të definojmë se: "Imani është fjalë dhe vepër, shtohet dhe pakësohet. "

والحمد لله رب العالمين ، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وصحبه وأتباعه إلى يوم الدين

Shkroi:
Adil bin Muhammed bin Alij Esh-Shejhanij
Perktheu: Omer Bajrami
17 Shkurt 2007

Piczo